تبليغاتX
مجمع قرآن سنندج *بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ * وَالْعَصْرِ *إِنَّ الْإِنسَانَ لَفِي خُسْرٍ*إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ


كودكان در حالي متولد مي شوند كه همچون صفحه اي سفيد هستند ، صفا و پاكي افكارشان و برخوردشان را چيزي تيره نمي كند و تمامي معاني پاكي و بي گناهي را با خود حمل مي كنند و پدران و مربيان مسؤليت پر كردن اين صفخه با افكار سالمي كه در خور و شايسته ي اين كودكان است را بر عهده مي گيرند تا جواناني توليد كننده و داراي كارايي مناسب در جامع باشند و و دليلي از دلايل پيشرفت و ترقي آن گردند ، و فرهنگ ديني از مهمترين چيزهايي است كه بر پدران و مربيان واجب است آن را درنفس كودك بكارند چون اساس فرهنگ و منبع راه و روش راست و مستقيم است .

فرهنگ ديني مطلوب چيست؟

منظورمان از فرهنگ ديني در طفل ، كاشتن مباني صحيح عقيدتي و بالا بردن معاني ايماني و آگاه ساختن او از نعمتهاي الهي و عجائب قدرتش و نوآوري در خلقتش و توصيف كردنش با ويژگيهاي كمالي است.


ادامه مطلب
نوشته شده توسط مجمع قرآن در دوشنبه بیست و هفتم آبان 1387 ساعت 18:52 | لینک ثابت |

تلاش در حل مشكلات و رفع نيازهاي مردم از بزرگترين طاعات و عبادات و از عوامل قرب الهي و سبب دست يافتن به رضاي خداوند و محبت مردم است . انسان به طبع موجودي اجتماعي است و مصالحش جز در همكاري با ديگران به اتمام نمي رسد و نيازهايش زيادند و غمها و مشكلاتش نيز فراوان.

و كار حساب و كتاب و نگراني مؤمنين به دنيا خلاصه نمي شود و آخرت او را نيز در بر مي گيرد. پس ترس از مرگ ، قبرها ، آخرت ، ميزان ، صراط ، پراكنده شدن صحيفه ها و .... از جمله ترس ها و نگراني هاي بزرگي هستند كه بزرگترين و بهترين راه خلاص شدن از اين نگرانيها ، تلاش در جهت حل نگراني ها و مشكلات ديگران است . از عبدالله بن ابي قتاده روايت است كه ابا قتادة دنبال بدهكاري مي گشت كه از او پنهان شده بود . چون او را يافت (بدهكار) گفت : من فقير و تنگدست هستم . ابا قتاده گفت : به خدا؟ او گفت : به خدا. ابا قتاده گفت : به راستي كه از رسول خدا صلي الله عليه وسلم شنيدم كه فرمود: هركس دوست دارد كه خداوند او را از مصيبت روز قيامت نجات دهد پس بايد بينوا را تسكين داده يا مصيبت را از او بر دارد. { رواه مسلم}


ادامه مطلب
نوشته شده توسط مجمع قرآن در دوشنبه بیست و هفتم آبان 1387 ساعت 17:39 | لینک ثابت |

 
گفتم : ميدوني غريب ترين چيزا بينمون چيه؟

گفت : نه تو بگو

گفتم  : قرآن

گفت: ما كه ،

       شعار ميديم كتاب ما، قرآن

       قسم ميخوريم به قرآن


ادامه مطلب
نوشته شده توسط مجمع قرآن در چهارشنبه هشتم آبان 1387 ساعت 15:2 | لینک ثابت |

حديث: عن أبي بكر الصديق رضي الله عنه قال: سمعت رسول الله صلى الله عليه وسلم يقول: "ما من عبد يذنب ذنبا فيحسن الطهور ثم يقوم فيصلي ركعتين ثم يستغفر الله إلا غفر له" ثم قرأ هذه الآيةوَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ وَمَنْ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا اللَّهُ وَلَمْ يُصِرُّوا عَلَى مَا فَعَلُوا وَهُمْ يَعْلَمُونَ [آل عمران:135]"(حديث صحيح - روايت ترمذي وأبو داود وأحمد در "المسند" وغيره.)

ترجمه: از ابو بكر صديق رضي الله عنه روايت شده كه گفت:از پيامبر صلى الله عليه و سلم شنيدم كه ميگفت:"هر بنده اى كه مرتكب گناهى شود، و سپس با بهترين روش طهارت كند(وضوء بگيرد، و سپس برخيزد و دو ركعت نماز (سنت) بخواند، و سپس استغفار كند،)گناهانش آمرزيده خواهد شد" سپس اين آيه را تلاوت نمود:"و آنانکه چون کار زشت کنند يا ستم نمايند بخود، ياد کنندخدا را پس آمرزش خواهند برای گناهان خود و کيست که بيآمرزدگناهان را مگر خدا" (آل عمران: 135)

شرح: هيچ بنده اى (بجز انبياء) نيست كه معصوم باشد، و مرتكب گناه نشود، ولى خداوندمتعال از فضل و رحمتش راه هاى فراوانى براى مغفرت گناهان بندگانش قرار داده است، و از اين قبيل اعمال، كه خداوند توسط آن گناهان را ميبخشد عبارت است از"وضوء را درست و صحيح انجام دادن و دو ركعت نماز سنت خواندن و سپس استغفار كردن".و در حديث ديگرى آمده است كه "در صورتيكه هنگام نماز حضور ذهن و خشوع داشته باشدو فكر دنيا نباشد، گناهانش آمرزيده ميشود".

نصيحت: پس اى برادران و خواهران، اين فرصت را غنيمت بشماريد، و هر وقت مرتكب گناهى شديد و پشيمان شديد، اين دو ركعت نماز همراه با خشوع را فراموش نكنيد تا خداوند متعال آن گناهان را پاك كند، و هيچوقت نگذاريدكه تكرار و يا كثرت گناه شما را مأيوس كند و دست از اين دو ركعت نماز و از استغفار بكشيد

توجه: شيطان ابتدا بنده را مرتكب گناه ميسازد و سپس سعى ميكند او را از كارهاى خير و استغفار باز دارد، پس چرا در حال گناه مطيع شيطان شويم،ولى پس از گناه مطيع خداوند نشويم تا اينكه ما را بيامرزد؟ در حديث قدسى از پيامبر صلى الله عليه و سلم آمده است كه: "إن إبليس قال لربه:بعزتك وجلالك لا أبرح أغوي بني آدم مادامت الأرواح فيهم، فقال الله: فبعزتي وجلالي لا أبرح أغفر لهم ما استغفروني".، يعنى: ابليس به پروردگارش گفت:به عزت و بزرگى تو قَسَم، كه تا زمانيكه روح در بدنشان جاريست آنها را گمراه سازم"، خداوند در جوابش گفت: "بعزت و بزرگيم قَسَم، که تا زمانيكه از من طلب استغفار و آمرزش كنند آنها را بيآمرزم" (حديث صحيح – روايت)

نوشته شده توسط مجمع قرآن در چهارشنبه هشتم آبان 1387 ساعت 14:16 | لینک ثابت |

ابو عبدالله محمد بن ادریس بن عثمان بن شافع بن سائب بن عبید بن عبد یزید بن هاشم بن عبدالمطلب بن عبد مناف جد چهارم پیغمبر (ص) ، مادر وی فاطمه بنت عبدالله بن الحسن بن الحسین بن علی بن ابی طالب است. او در شهر غزه در سال 150 ، سال فوت ابو حنیفه تولد یافت.شافعی در سال 199ﻫ. به مصر رفت و در روز جمعه آخرین روز ماه رجب سال 204 در مصر وفات نمودند و در مقبره فراقة الصغری در عصر آن روز دفن گردید . آمده است که وی در دو سالگی به مکه بردندو در آنجا نشأت یافت و قرآن را حفظ نمود در حالیکه هفت سال داشت، سپس پدرش جهت فراگرفتن فقه او را به مسلم بن خالد ، مفتی مکه سپرد و به او اجازه فتوا داد در حالیکه پانزده سال داشت .سپس به نزد امام مالک در مدینه رفت و ملازم او بود تا مالک زندگی را بدرود گفت و در سال 195 به بغداد بازگشت دوماه در آنجا بود چون حضرت امام موسی کاظم (رض)شهید گردید،بر اثر دلگیری بغداد را ترک گفت و به مصر مهاجرت فرمود و در آنجا به نشر و تصنیف پرداخت و تا دم واپسین در مصر بود.امام شافعی در علم حدیث و فقه و لغت و نحو و علوم اسلامی سرآمد دهر بود.ثقت و امانت و عدالت و زهد و ورع و عفت نفس و حسن سیرت و علو قدرت و منزلت و سخاوت او زبانزد خاص و عام و مؤسس و واضح علم اصول می باشد.اولبن کتاب را در علم اصول فقه به نام « الرسالة» نوشت و در نزد امام مالک  کتاب« الموطأ» را حفظ کرد .اهل حفظ و إتقان و در پانزده سالگی بدرجه اجتهاد رسید. وی رحمةالله مؤسس مذهب شافعیه و کتاب «الأمّ» او در علم فقه مشهور است.اکثریت مردم عراق و شام و مصر قسمتی از آفریقا اورا متابعت می نمایتد و اکثر اهل تسنن ایران به خصوص کردستان به مذهب او می باشند.در ریحانة الادب مسطور است: ابن ندیم تألیفات امام شافعی را متجاوز از صد کتاب نوشته و در معجم الأدبا صد و چهل و اندی به شمار آورده است.

نوشته شده توسط مجمع قرآن در سه شنبه هفتم آبان 1387 ساعت 15:40 | لینک ثابت |